winter

 

 

 

Een tied van koemen en een tied van gaon

Femmy Woltman-Groen, Gietern

Hoevaeke wordt dit gezegde uut espreuken op een tied dat het weggaon dichte bi’j is. Een tied van koemen en een tied van gaon, en …de tied van gaon is now ekoemen wordt er dan an toe evoegd. Zo is het ook mit dit digitale blad Kopstôkken.

Vanof 2012 werd de site 6 keer in t’jaor vervarsd  mit gedichten en verhaelen van  auteurs uut de Kop van Overiessel en ‘over de draod , d.w.z. buten de grens van de Kop.  Alle  dialecten  waren vertegenwoordigd in Kopstôkken. Dank an allen die hun medewaarking em-m egeven om Kopstôkken en  de streektaol uut te dregen.

Het digitale blad Kopstôkken stopt op 1 oktober 2019 definitief. Een voldaon geveul en een klein beetie trots dat Kopstôkken zowel digitaal als het periodieke blad, dat vanof 2005 tot 2012 vier keer in het jaor verskeen, de lezers wus te vienden.

Blief skrieven, een anraoder veur auteurs. Het kan over van alles gaon. Over bliedschap, verdriet, de naoture, het ligt er maar an wat maar op joen pad komp.

 

Geveulens
 
Geveulens, vertrouw ze ies toe an papier
skrief hierop joen gedachten
die een aander niet kan zien
het zal de zinnen verzachten

Een aander veult niet wat ie veulen
op die dag, op dat moment,
een aander zet niet de baand
die joen harte zo strak omkneld.

Op het papier wat nog blaank veur joe lig
verskienen gedachten zo teer
in iedre letter zit een traone verwoord
de wonde skrent en dot zeer

Zwart van letters, strepen en komma’s
in vraogende zin esteld
is op ’t blad aoste gien ruumte meer
waor geveulens oprecht worden verteld

De diepste geveulens staon op papier
alles zit er in verborgen
de blaanke kaante van het blad…
bewaer het maar...veur morgen.

Femmy

 

Et skoelreisien                                               

Anneke Corporaal-Nijboer, streektaal Zwolle

Gien iene wol naost aer zitten. Misskien umdät ze niet altied èven fris rook, of misskien wel deur aer gedrag. Aer ele olding zei ’t al, kom niet te dichte bi-j mi-j in de buurte, want dan za-k oe.
Gelukkig wären d’r genog plaatsen in de busse. D’r zaten wel meer kinders alleen. Naodät ik alle kinders eteld ad en ien van mien collega’s et nog es dunnegies aover ad edaon, kon de busse vertrekken. Ienkeer buten et dorp vertellen de chauffeur oe zien naeme was en nog iets eel belangrieks: wat er allemaole wel en niet moch in de busse en ij wensten iederiene een eel fijn skoelreisien toe.