winter

Achtergrond-herfst-2

Achtergrond - herfst

Achtergrond-herfst

Over de draod​

In de streektaol van onze buren uut Salland, Twente, Stellingwerf en Drenthe. En soms nog verder weg.

streektaol-twente

De keuning te riek…

Gea Tiemens

Hilbert van de Barg was de keuning te riek. Eindelijk haar hij hum in zien bezit. De allerneiste Zundapp Super sport. Een prachtige oranje. Jantie zien vrouwe vund het een verschrikkelijke kleur, maor wol de lol niet bedarven veur hum. Hij haar der ok nog veur allebei een oranje helm bij ekocht.

“Ankomende zundag gaow naor oen zuster in Wapserveene “zee Hilbert, “net een mooi ridtie veur op de brommer, wat zult ze kieken daor an`t de Diek as wij der ant kompt toeren”. Ik moe nou al lachen um die kop van oen zwaoger, die is stikkende jaloers en kan er vast gien goed woord over zeggen, ofguunstig as hij is.
Die zundagmorgen was Hilbert al die hiele morgen onrustig, de brommer haar hij al uut de schuure haalt en al drei keer estart. Haar al wat hen en weer ereden op de dam, en kun niet wachten tot as Jantie het huus uutkwam um dan eindelijk uut rieden te gaon. “Op schieten Jantie, ik wil der op an”en hij gaf nog een peute gas, de rook krulden hum um de oren. Uut de rook verscheen Jantie, zij klapte de ziedsteunties uut en gung zitten. Net op tied kwam ze der achter dat ze de helm was vergeten en schrouwde naor Hilbert. “Nog even wachten, ik haal even de helm op”. Net op dat moment gaf e een straole gas en reed er van deur. Onderweg haar e `t maor drok mit keuveln tegen Jantie, en mit opletten op de weg. Hij vund wel dat Jantie wat stille was, maor misschien geneut ze wel van het mooie landschap waor as ze deur kwamen. Onderweg mus hij al lachen umme die eigenwieze, zuunige kop van zien zwaoger, hij zul hum de ogen even uutstikken mit zien neie zundapp.

Bij de Diek an ekomen, zag hij zien zwaoger en schoonzuster al staon, die wolden het spektakel niet missen natuurlijk, naodat hij van de weeke deur de tillefoon deur egeven had dat ze der um een uur of half 10 zulden wezen. “Kiek Jantie, daor hej`t portret al buten staon”. Hij deed de brommer uut en zag tot zien verbaozing dat Jantie niet achterop zat. “Die hef net ebeld “zee de zwaoger…die stiet nog in Uffelte”.

(Waor gebeurd)

Streektaol-Salland-r

Geluk

Gerrie v/d Waarde, Wesepe

De noajoarsmist die miezegrauwt
zo klammig op mien vel
In ’t grös hangt
honderd duuzend spinnewebben
Contouren begint langzaam
vot te ebben
Natuur geet op in één
groot schimmenspel

In de immense stilte
heur ik dan
al gakkelend de wilde
ganzen oavervlegen
Zie hebt van hogerhand
een sein ekregen
en vleegt op
’t zuudwesten an

’t Geluud verstarft en
ik blieve achter in de mist
Een kleine wereld
en ik veule mie gevangen
Mien harte vol van
weemoed en verlangen
noar een land woar
lech en warmte is.

Dan is daor een stemme
ok al is d’r gien geluud
Ik kieke bie miezelf
noar binnen
En in een tied van
denken en bezinnen
weet ik: geluk is hier en noe
het kump van binnenuut.