winter

Gedichten

gedichten_header

Hollanditis

Klaas Würsten  Ɨ

 

O, laand van mest en mist
van voele kolde regen
deursieperd stukkien grond
vol kelte en vol daamp
vol vuns en stinkend sliek
mit bagger op de wegen
vol slimme rimmetiek
vol koezepiene en kraamp

O, stinkend stukkien grond
van knullig wanbeleid
van slimme zakenluu
berekende stroa-tegen
van modder smieteri’je
en kleinzieligheid
wanneer oldt dat ies op
wie kan hier now nog tegen.

 

Mien grond

Ria Westerhuis,  De Wijk

 

Zoas ik hier rondstappe
vertwiefeld
over mien laand
waor mien veurolders
ploeterden,zwietten
heidevelden ontgönnen
haver en gerst zeiden

Zo geve wij de grond
terugge an de natuur
een stappie achteruut
um veuruut te gaon

‘k heur ’t gejoel
van mien opoe’s stemme
in de wiend
in de taal
die mien gedachten vormt
woord veur woord

mij verbiendt met dizze streek
met geur van vrogger
ontstaon uut ’t zaod
van olde grond

Ik leg mij met oe neer
in ’t lange grös
um oens te laoten versmölten
met zwiet en traonen
van de dampende eerde.