Lamert de doevenmelker hadde bi-j zien ni-je huus een mooie viever anelegd en doar zwummen de mooiste goldvissen in’t ronde. Hi-j was zo trots as een pauwe op wat hi-j doar in zien tuun hadde. Maar elke keer as hi-j bi-j de viever keek dan miste hi-j weer wat van zien goldvissen en zo kon’t gebeuren dat hi-j elke keer noar de dierenspeciaalzaak mus om
ni-je vissen te halen.

Wat was het geval, Lamert hadde last van een visser zunder vergunning; namelijk een reiger die er mit Lamerts goldvissen vandeur gunk. Toen Lamert een paar dagen later weer in de dierenspeciaalzaak kwam veur doevenvoer en ni-je goldvissen, gaf de verkoper um de road:
"Lamert ie mutten een nepreiger bi-j de viever zetten. Dat schrikt ze of".
"Zou-j denken," vreug Lamert.
"Zeker weten," zee de verkoper.
"Doe mi-j maar zo’n ding want nou betaal ik mi-j scheel an al die goldvissen."
Zo trapte Lamert op huus an mit de reiger onder de snelbienders en thuus ekomen zette hi-j zien aankoop bi-j de viever.

De andere morgen werd Lamert om een uur of zesse wakker. Hi-j mus neudig en de wc. Naodat Lamert zien blaoze eledigd hadde keek hi-j nieuwsgierig uut zien raam naor de viever en tot zien stomme verbazing stund er midden in de viever een reiger zich tegoed te doen an zien goldvissen.
Wat Lamert toen zee dat ma-j zelf invullen, maar dat zien kop op onweer stund ku-j begriepen. Na zien ontbijt bund Lamert de nepreiger onder de snelbienders en toog naor de dierenzaak en zette de reiger op de teunebaanke mit de woorden:
"Hier hei-j oen reiger terugge, doe mi-j d’r maar doevenvoer veur".
"Wat is er an de haand,"vreug de verkoper.
"Ach, zee Lamert "hi-j is mi-j niet waaks genog."

Wim Soer